Buongiorno 2012

Buonasera a tutti,

Even snel gebruik maken van het feit dat ik weer efkes verbonden ben met het wereldwijde web..

Ciao mama en papa en zus en tuur en pieter en mamie en papie en hond en friendjes en friendinnetjes en zo allemaal heel ver weg.

Het is hier koud maar gelukkig gene sneeuwval als gelijk in Rome.

ciao ciaooo

newsflash

Omdat slechts 2 berichtjes posten in een heel jaar wel heel triestig is.. gratis en voor niets een snelle update over het leven hier. Ik heb zo'n half uur geleden mijn tweede bericht va het jaar gepost op deze blog en na een half uur staren en wachten op de eerste reacties, moet ik eerlijk toegeven toch een beetje teleurgesteld te zijn in jullie.. Graptje he, pol.. Nee, ik sluit hier af want deze avond wordt er beestig goed gegeten en wel hier zo..
ciao ragazzi, ik ga genieten van een heeeeeeeeeeel lang weekend

Ammehoela

Gedaan met excuseren omwille van het feit dat ik hier nog maar zelden iets neerpen. Gedaan met de geforceerde groet in het Italiaans bij iedere nieuwe post. Gedaan ook met het uitvinden van straffe verhalen en foto's te trekken van plaatsen waar ik niks mee te maken heb. En de boom in met het zelf schrijven van reacties onder mijn eigen posts.. Jullie mogen wel nog steeds op de titel klikken voor een kleine verrassing.

Ik wilde gewoon even van de gelegenheid gebruik maken om te melden dat hier de zon nog lekker schijnt. Maar het is wel verdikkemes koud zo op mijn stalen ros iedere morgen. Aangezien België naar het schijnt eindelijk weer bestuurd zal worden en ik (voorlopig toch) nog steeds aan het werk ben, vond ik het wel kunnen om jullie te laten weten waar ik zo mijn dagen doorbreng om de pizza op de plank te verdienen. Zucht.. Gedaan ook met die ellenlange zinnen waar kitof toch niks van begrijpt.

Bon.. 't Is ondertussen al efkes en hopelijk blijft het na december ook nog wat duren, maar ik werk mij tegenwoordig het zweet vanonder mijn nagels bij Bianchi. Welbekend van hun biciclette, maar ook niet te onderschatten voor hun fokkiechamines en snoepautomaten. Om nog maar te zwijgen van de goede smaak om op ieder apparaat een lekker w**f te zetten. Zij werkt helaas niet bij ons op de bureau, en sinds kort gebruiken ze enkel nog koffiebonen als achtergrond, maar ik heb niet te klagen. Als ik me goed herinner ben ik van de zomer van het meest triestige bureau ooit, zonder enige vorm van fokkiechamien in de buurt, 100m verder naar een fokkiechamienmaker gegaan waar ik ook nog eens betaald wordt voor het doen waar ik voor gestudeerd heb!!!

Om een kort verhaal lang te maken..

DESIGN BABY!!
Dikke kus aan iedereen en vergeet niet op mij te stemmen.. ik ben in het land tussen kerst en nieuwjaar
xxx

bloemetjes

Ciao fanciulli,

Ik dacht dat het nog niet zo heel lang geleden was dat ik hier iets neergetokkeld had, maar blijkbaar ben ik mis :) Er is nochtans heel wat nieuws te melden. Aangezien het zondag moedertjesdag is, wil ik bij deze de mijne alvast extra in de bloemetjes zetten en drie dikke kussen geven. En dat doe ik niet alleen voor de postpakketten vol humo's en chocolat die mij steeds meer en meer doen beseffen dat ik niet meer mee ben met het BV-landschap in ons landje. Maar ook omdat ze onlangs gepromoveerd is van supermama naar grote supermama. In plaats van op de hoogte te blijven over de laatste "mannelijke" Idool kandidaten op hoge hakken, of schitterende en vooral diepzinnige interviews te lezen over de politiek filosoof John Gray op weg zijnde naar Lago Maggiore, wordt mijn mailbox geregeld gevuld met digitale plaatjes van het coolste petekind van de hele wereld: Tuur! Bij deze zet ik dan ook, in naam van Tuur natuurlijk, zijn mama, of beter mijn zusje voor het eerst in de bloemetjes want het is vanaf nu ook ieder jaar moedertjesdag voor haar :) En nu we toch bezig zijn zet ik gelijk ook mijn eigen grote supermama, de supergrote supermama van Tuur of beter de mama van papa in de bloemetjes (moest ge niet meer kunnen volgen, ik heb het tegen u hè mamie...mijn oma dus).

familie de neef-seré

Bon, tot zover het uitdelen van bloemetjes.. Zoals jullie de laatste jaren ondertussen al gezien hebben is april de maand van de salone del mobile. Een week vol design dat deze keer mooi gekoppeld werd met een bezoekje van Andries en Timothy in de hippe uitgaansbuurt 'Stresa' aan Lago Maggiore. Enige minpunt was dat we nog 50 jaar te jong waren en dus heel hard opvielen.. Milaan zelf was dit jaar toch wat minder spectaculair als anders maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door het uitzicht vanuit onze tuin in Stresa en het gezelschap aldaar. Nadat ik bij Dordoni ben weggegaan had ik het wilde plan mij volledig te storten op mijn eigen project waar ik op een gepast tijdstip meer informatie over zal geven, ware het niet dat Murphy een beetje roet in het eten kwam gooien. Laptop kapoet, maar geen probleem.. het was de grafische kaart maar, die ook nog eens in garantie zou vervangen worden. Slechts 29 dagen (negenentwintig) later kreeg ik te horen dat 'm gerepareerd was. Gelukkig was ik mijn eigen werk niet kwijt, maar ik zit nu wel met een morele achterstand op mijn eigen planning. Ok, het klinkt allemaal heel vaag, feit is dat ik er terug ben ingevlogen nu en maar hoop dat de mooie beloftes uiteindelijk ook waarheid worden.. en liefst zo snel mogelijk. Maar zoals eerder gezegd, daarover een andere keer meer. Omdat er in tussentijd ook bokes met mozarella moeten gegeten worden ben ik ook gewoon op zoek achter werk. Wat nog steeds niet eenvoudig is in dit apenland, maar misschien moet ik gewoon melden dat er morgen een interessant interview in de lucht hangt.. wie weet brengt dat geluk. Sowieso moet je nooit het vel van de beer verkopen als de beer er nog in zit, maar soms moet je gewoon heel hard geloven in iets, al is het maar om uzelf wat wijs te maken :) Er is een waterkans dat ik een hippe zonnebrillenontwerper wordt bij Retrosuperfuture.. maar nogmaals.. de beer zit nog in het vel :)

supermama + superpetekind

zus + Tuur

scooter van 'Mini'

Karim Rashid

mijn project @ Rodolfo Dordoni in real life bij Dada

Nodus High Design Rugs.. wie weet later meer over deze :)

Mistig bij Moroso

Aston Martin door Tom Dixon als ik me niet vergis

Versace home collection

Ontstressa..

in 't zak gezet door een hoop zonnebankmatrozen op een eiland

Na eerst luidop liedjes te hebben gezongen (klik gerust op de titel)
bleek het dan toch om Ross Lovegrove himself te gaan :)

Made by MaDe.. speakers voor Citroën DS

Nieuwe Hocus Focus?

Klein hongerke :)

Ciao ragazzi, tot snel

Exit 2010

Bon,
Ik denk dat jullie nu wel lang genoeg naar de dames van Ducati hebben kunnen kijken, dus dacht ik dat het misschien wel mooi zou zijn om het jaar af te sluiten met een hele korte samenvatting van de afgelopen 7 maanden dat ik hier niks meer gepost heb. Ahum.. Ik leef dus nog, ben gezond en wel en heb uiteindelijk ook dit jaar niet stil gezeten.
Qua werk ben ik sinds juli bezig geweest en voorlopig ziet het er naar uit dat het begin van 2011 ook al werkend begint. Beginnend in de studio van Gordon Guillaumier, uiteindelijk doorgesijpeld naar de studio van Rodolfo Dordoni ofte: van lange dagen trekken, naar absurd lange dagen trekken.. Maar het niveau van werk is daarbij ook wel verdrievoudigd. Werken aan een project voor Minotti terwijl die van Flos voor uw neus discussiëren over een nieuw ontwerp heeft wel wat. Of Rocco, de hond van.. de gezamelijke hond van mijn ex-baas en de huidige baas in bedwang houden terwijl die van Wallpaper *  een interview proberen af te nemen, maak je ook niet alle dagen mee.

de fameuse enkelbijtende hond

Maar los van deze toch weeral unieke ervaring, zal ook 2011 heel waarschijnlijk niet de gehoopte zekerheid brengen die ons moesje en vaasje mij zo graag toewensen :)

Gordon Guillaumier - Roda

Rodolfo Dordoni - Foscarini

Maar niet getreurd, ik voel me ondanks de lichamelijke uitputtingsslag van de laatste maanden.. Dagen die beginnen om 8.00 op een bus en die eindigen om 23.00 op diezelfde bus doen een mens toch een beetje nadenken.. Weekends die dan ook nog voltijds worden ingepalmd om onze quasi eigen stek in orde te brengen met alle bijhorende discussies die daar bijhoren.. vreten ook aan een mens.
Een eigen stek?? Huh? Hoor ik jullie al denken? Inderdaad.. Claudia haar mama had nog ergens in het rustieke dorpje Vaprio d'Adda een monolocale leegstaan die al die jaren is verhuurd geweest aan pakistanen, of alleszins buitenlanders die met een zeer kruidige keuken.. een broertje dood aan poetsen en een gevoel voor binnenhuisinrichting en op een goede manier de weinige ruimte benutten van een doorsnee bloempot.. Mmm.. We hebben gewalgd, ontvet, afgebroken, ontsmet, weggesmeten, gerecupereerd, gepoetst, gebricoleerd, nog gepoetst, nog meer gebricoleerd en nog meer gepoetst. Met als uiteindelijk resultaat een heel knus appartementje met een duplex, een bijna nieuwe keuken en een heropgewaardeerde badkamer. Er is zelfs een walking closet/eetkamer/relaxing area voorzien.. en dat allemaal op 25m² + 7m² duplex :)
Gelukkig is het zware werk achter de rug en kunnen we vanaf nu ook een beetje gewoon stilzitten en misschien af en toe nog eens een verhaaltje tokkelen voor het thuisfront. Alleszins wensen we jullie allemaal een zalig pasen en een spetterend 2011 vanuit het zonnige doch koude Italië!

Onze voordeur

Zicht op Canonica d'Adda

De Adda op de achtergrond

Hoog en droog in Vaprio d'Adda

Volgend huis?

Home made sofa

Home made kitchen met de oude kasten min of meer ingebouwd

Home made bed/duplex en extra space saving ladder (nee, die is niet gemakkelijk te gebruiken)

Alles, buiten het vuur hing dus in de lucht + er stond nog een tafel met 2 stoelen

Gigantisch venster tot aan het plafond (+/- 3,8m)

de spa-ruimte

Ciao ragazzi (en mijn oprechte excuses voor zij die op de titel hebben geklikt..)

Nog meer monsterrrr...

Ciaooooo cagnolini,
Aangezien ik een beetje achtersta met mijn gigantisch interessante en massaal gelezen blog gooi ik het volgende een beetje op een hoopje. Salone del mobile 2010 zit er weer op en hetgeen me dit jaar het meest is bijgebleven is niet hetgeen ik ginder gezien heb. (voor een uitgebreid overzicht qua design en impressies, bekijk gerust andermans beknopte verzameling) Ook niet diegene die ik ginder gezien heb. Vorig jaar mocht ik nog schoon volk ontvangen, dit jaar stond ik er alleen voor. Maar het deed me niks. En wel omwille van het volgende: hetgeen me dit jaar zal bijblijven is de wijze waarop ik naar Milaan ben getrokken tijdens deze zotte week. Sinds kort is mijn tweewielig rijtuig officieel toegelaten op de openbare weg. Na een impulsieve aankoop van een schadefiets, enkele zomers geduld, mijn meest recente tocht terug naar België (waar ik het al dan niet wijze besluit nam de auto thuis te laten, wegens eigenlijk niet echt van mij) en de noodzaak om het geheel eindelijk eens af te maken.... I proudly present: nen Ducati Monster 600 Dark!
Dit rijdt geweldig en ik zit met een gigantische smile van oor tot oor onder mijn helm heel hard te genieten, waar ik ook naartoe moet. Na de opbouw en de keuring (met dank aan de reserve-scooter van dienst om er ook door te geraken) was het enkel nog een kwestie van de puntjes op de "i" te zetten. Een spatbordje hier, een likje verf daar, een verzekering en wat naft. Eens dit allemaal in orde was, stond dus ook de design beurs voor de deur en ben ik maar op goed geluk richting Milaan gereden, knal het centrum in en geen parkeerproblemen hebben.. heerlijk. Aan de rode lichten altijd vooraan staan (nog niet zo behendig als de locals, maar toch).. heerlijk. Rijden in de drukte van de stad.. spannend. Zelfs aan de echte beurs, waar ik dit jaar voor de eerste maal eens een bezoekje bracht, mocht ik tegen de muur parkeren zonder de naar alle waarschijnlijkheid veel te dure parking te moeten betalen :-)
Ik ben van de week trouwens ook eens gaan kijken achter een appartement te huur. In Lovere aan Lago d'Iseo natuurlijk.. met zicht op het meer.. onbemeubeld.. veel te duur.. het ging mij dan ook meer om de rit er naartoe ;)
Arrivederci en tot in den draai